محمدعلي خبير:نقش برخي از هنرمندان در دوران حياتشان در پيشبرد هنر دلخواهشان به اندازه اي زياد است كه در دوره هاي بعد قابل انكار نيست.و در صورتي كه نسل آينده به آن‌ها بي توجه باشد كمال بي انصافي را به جاي آورده است.اين مسئله در رابطه با هنرمند پيشگام و نوآور اهميت دو چندان مي يابد.مرحوم ساموئل خاچكيان يكي از همين هنرمندان پر ارج بود كه سينماي ايران در بسياري موارد او را در زمره اولين ها به خاطر سپرده است.30 مهر سالروز كوچ او به نزد پروردگار است.به همين بهانه در برابر بزرگي هنرش سر تعظيم فرود مي آوريم و ياد و خاطره اش را گرامي مي‌داريم: 

ساموئل خاچكيان متولد 1302 در شهر تبريز است.وي در نوجواني با فعاليت در گروه‌هاي تئاتر وارد عرصه هنر شد و در شانزده سالگي نمايشنامه سويل را در تالار شير و خورشيد تبريز اجرا كرد...

از ديدن اين سريال غم مي خوريم!

محمدعلي خبير:پرواضح است كه وظيفه اصلي يك فيلم داستاني،تعريف داستان براي مخاطبش مي‌باشد.با توجه به اين مطلب بايد فيلمساز را داستان پردازي دانست، كه به دور از هرگونه شعارزدگي و تحميل عقايد خود به تماشاگر،مي‌بايست صرفاً داستان خود را از طريق عناصر سينمايي ،تعريف نمايد.بي شك تفاوت فيلمسازان با يكديگر، از جايي شروع مي‌شود كه آنها راههاي مختلفي را براي تعريف داستانشان اتخاذ مي‌كنند. اين تصميم به قدري پراهميت است كه فيلمسازي را تا سرحد نبوغ و ديگري را تا سرحد حماقت پيش مي‌راند!حماقت از اين نظر كه وقتي فيلمسازي حرفي براي گفتن ندارد يا داستاني براي تعريف كردن ندارد بهتر است به جاي اينكه مزاحم مردم شود برود دنبال كار خودش.يا لااقل برود حرفي براي گفتن پيدا كند! البته غافل نشويم از فيلمسازاني كه سوژه هاي بسيار بكري براي تعريف كردن دارند،اما راه حلي براي تعريف كردن آن ندارند و به زور مي خواهند آن را به تماشاگر تحميل كنند.از اين روشهاي زوري مي توان به بازي هاي بي جهت با دوربين،كش دادن داستان،اضافه كردن عناصر نچسب به فيلمنامه،افزودن وسايل غير ضرور به صحنه و... را نام برد. اين‌ها دقيقاً همان چيزهايي است كه به رد پاي خالق اثر در درون اثرش،تعبير مي‌شود....

فرش قرمزي براي فرمان آرا

محمدعلي خبير:دوازدهمين جشن خانه سينما نيز با تمام حرف و حديث هايي كه پيرامونش وجود داشت،برگزار شد.در اين ميان برخي با دست پر و برخي با دست خالي به خانه بازگشتند.البته برخي هم فرصت رقابت را به دلايل مختلف در اين جشن صنفي پيدا نكردند.يكي از جوايز مهم اين دوره سهم بهمن فرمان آرا اعلام شد.اين جايزه از چند نظر مهم و قابل بررسي است.شايد يكي از جنبه هاي حاشيه اي اين جايزه اين باشد كه به هر حال فيلم او در سالي كه گذشت،از بيست و ششمين دوره جشنواره فيلم فجر كنار ماند و فرصت رقابت با فيلمهاي ديگر را پيدا نكرد.از اين منظر جشن خانه سينما جايگاه خوبي بود تا خاك آشنا مورد قضاوت هيئت داوران قرار گيرد.به همين بهانه در اين فرصت،زندگي هنري بهمن فرمان آرا،را كه بي شك يكي از كارگردانان بنام و معتبر سينماي ماست را با هم مرور مي‌كنيم:

بهمن فرمان آرا در سال 1321 در اصفهان ديده به جهان گشود...

كم كم غروب ماه خدا ديده مي شود

صد حيف از اين بساط كه برچيده مي شود

در اين بهار رحمت و غفران و مغفرت

خوشبخت كسي است كه بخشيده مي شود.